Tyflopedagogika


ZAKRES CZYNNOŚCI TYFLOPEDAGOGA w Szkole Podstawowej nr 25 z Oddziałami Integracyjnymi im. H. Ch. Andersena w Olsztynie

I. W ZAKRESIE ZADAŃ EDUKACYJNYCH
1. Dokonanie diagnozy ucznia niepełnosprawnego tak, by proces diagnostyczny dał początek sformułowaniu celów i oddziaływań wychowawczo – dydaktycznych. Podstawą jest diagnoza okulistyczna oraz orzeczenie Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej.
2. Udzielanie pomocy uczniom niewidomym oraz słabo widzącym tak, by nie zaniżać wymagań dydaktycznych wobec nich oraz kryteriów oceniania. Wykorzystywanie w pracy specjalnych metod i dostosowanych pomocy dydaktycznych. Opracowywanie i wdrażanie własnych programów edukacyjnych.
II. W ZAKRESIE ZADAŃ INTEGRUJĄCYCH
1. Czuwanie i wspieranie integracji pomiędzy dziećmi z różnych klas. Dotyczy to zajęć z tyflopedagogiem, które odbywają się w małych grupach i uczestniczą w nich uczniowie danej grupy wiekowej.
2. Budowanie integracji pomiędzy rodzicami dzieci pełnosprawnych i niepełnosprawnych. Organizowanie spotkań instruktażowych, udział w spotkaniach Zespołów Specjalistycznych.
3. Opracowanie form współpracy na lekcjach z nauczycielami uczącymi. Wspólne ocenianie postępów w nauce i zachowaniu, z uwzględnieniem możliwości oraz stanu zdrowia ucznia.
III. W ZAKRESIE ZADAŃ WYCHOWAWCZYCH
1. Wspieranie rodziców dzieci niewidomych oraz słabo widzących poprzez kształtowanie prawidłowej postawy rodzicielskiej wobec własnego dziecka.
2. Informowanie na bieżąco o pracy ucznia na zajęciach, udzielanie codziennych instruktaży dotyczących odrabiania przez dziecko pracy domowej, udzielanie porad związanych z koniecznością skorzystania z dodatkowej pomocy innych specjalistów czy instytucji społecznych.

Ogólne zasady pracy z dziećmi słabo widzącymi i niewidomymi.
1. Osoba prowadząca zajęcia uwzględnia w pracy z uczniem słabo widzącym oraz niewidomym zalecenia okulisty oraz PPP.
2. Uczeń realizuje program szkoły masowej, a w uzasadnionych przypadkach, wymagania programowe są zindywidualizowane.
3. Dziecko, zgodnie z zaleceniami korzysta z pomocy optycznych i czytelnych materiałów do pracy wzrokowej oraz kontrastów barwnych. Formy i metody pracy są dostosowane do możliwości ucznia.
4. Uczeń siedzi w pierwszej ławce, w rzędzie środkowym albo przy oknie.
5. W poznaniu i przyswajaniu pojęć przez dziecko, angażowane są wszystkie zmysły. Przedłużony jest czas na dokonanie obserwacji i poznanie zadania.
6. W pierwszych dniach pobytu ucznia w szkole organizowane są zajęcia z zakresu orientacji przestrzennej.
7. Przestrzeń wokół dziecka jest zorganizowana bezpiecznie z zachowaniem stałego porządku w otoczeniu.

ZABAWY I ĆWICZENIA ROZWIJAJĄCE ZMYSŁ WZROKU U DZIECI W MŁODSZYM WIEKU SZKOLNYM.
PRZEKROCZENIE PROGU SZKOLNEGO
     Młodszy wiek szkolny to okres dużej labilności uczuciowej, wrażliwości oraz dociekliwości i pytań. Ulubioną formą spędzania czasu są gry i zabawy, w których zaznacza się większy stopień uspołecznienia i samodzielności dziecka. Następuje gwałtowny i szybki rozwój ruchowy. Dziecko chętnie biega, skacze, pokonuje przeszkody. Osiąga coraz wyższy poziom rozwoju umysłowego dzięki rozwojowi procesów poznawczych. Wiek ten cechuje się ogromną wrażliwością wzrokową i słuchową. Przejawem tego jest wzrost zainteresowań m.in. działalnością artystyczną. Dzieci w tym wieku lubią rysować i malować . Wyobrażenia o spostrzeganych zjawiskach i przedmiotach, ich proporcjach, stają się dokładniejsze. Dlatego w zabawach i ćwiczeniach rozwijających zmysł wzroku, należy zwrócić szczególną uwagę na przygotowanie dziecka do wnikliwej obserwacji, dostrzegania różnic i podobieństw, celem intensywniejszego poznania otoczenia oraz przygotowania do nauki pisania i czytania. Zajęcia tego typu dają nam również możliwość zaobserwowania zainteresowań oraz poziomu rozwoju dziecka. Czytaj więcej...

Beata Bielska tyflopedagog